Yağmur Ormanlarındaki En İyi 10 Hayvan ve Yaban Hayatı

Gezegenin birçok bölgesinde çeşitli hayvanlar bulunur. Bazıları suda yaşar; bazıları yoğun ormanlarda yaşar; bazıları karlı ve buzlu bölgelerde yaşar; bazıları gökyüzünde uçar, diğerleri ise yerde sürünür. Doğa birçok farklı bölgede çeşitli şaşırtıcı hayvan türleriyle doludur.

Ve tabii ki yağmur ormanlarında çok sayıda hayvan ve yaban hayatı bulunuyor!

Yağmur ormanı bölgelerinde jaguarlar, uluyan maymunlar, örümcek maymunları gibi memeliler ve yeşil anakondalar gibi çeşitli sürüngenler bulunur. Yağmur ormanlarında kurbağalar, kırmızı gözlü ağaç kurbağaları ve ok kurbağaları gibi amfibiler de bulunur. Harpya kartalları gibi kuşlar; makavlar da yağmur ormanlarında bulunur.

Bu gezegendeki yağmur ormanları kara alanının yaklaşık %6-7'sini kaplamaktadır.

Yağmur ormanlarındaki en iyi 10 hayvanın listesini görmek için aşağıya tıklayın:

#1 Kral Akbaba

Bu akbaba, akbabaların en büyük türlerinden biridir. 32 inç uzunluğa kadar gelişebilir. Çeşitliliği donuk olan diğer akbabalardan farklı olarak, cetvel akbabaları daha bulanık kuyruk vurgularına sahip pürüzsüz beyazdır. Başlarının ve boyunlarının etrafındaki tüyler mavi, kırmızı, turuncu ve sarıdır. Ağızlarının üstündeki sarkan deri, bir gerdan, parlak kırmızı-turuncudur. Burunları kalın ve sağlamdır, dokuyu yok etmek için inanılmazdır ve uzun kalın kancaları akşam yemeklerini sıkıca tutmak için harikadır. Kendilerine yağmur ormanı listesindeki en iyi 10 hayvan arasında bir yer kazandırdılar.

Bu devasa kuşlar, Meksika'dan Arjantin ve Trinidad'a kadar uzanan yeni barınak ağaçlarının en yüksek kısımlarında yaşarlar. Bu ağaçların tepelerinde tünerler ve bu da onlara altlarında olup bitenlere dair sıra dışı bir bakış açısı kazandırır. Parlak bir görüşe sahiptirler ve kalıntıları gören farklı akbabaları izlemek için buna güvenirler.

Lord Akbaba'nın koku alma duyusu farklı akbabalar için o kadar da harika değildir. Bu yüzden, her durumda, yiyecekleri ayırt etmek için bunu kullanmazlar. Başka bir züppe kuşunun bir ziyafet bulduğunu gördüğünde, gökyüzünden aşağı doğru fırlar ve diğerlerini çok uzağa iter. Akbabaların farklı hayvan türlerinin her biri, hükümdar için aceleyle oradan uzaklaşır. Diğer züppeler gibi, lord akbaba da yiyeceğini öldürmez. Her şeyi göz önünde bulundurarak, birkaç farklı yöntemle öldürülmüş yaratıkların (leş olarak bilinir) cesetlerini ve kalıntılarını yutar.

#2 Elektrikli Yılan Balığı

• Bilimsel Adı ve Sınıflandırması : Elektrikli Yılan Balığı'nın bilimsel adı Electrophorus Electricus'tur . Aslında bir yılan balığı değildir, ancak bıçak balığı ailesine aittir.
• Elektrik Üretimi : Elektrikli Yılan Balıkları, avlanma ve kendini savunma için kullandıkları elektrik şokları üretme yetenekleriyle ünlüdür. 600 volta ve 1 ampere kadar şok üretebilirler. Bu, vücutlarının yaklaşık %80'ini oluşturan özel elektrik organları aracılığıyla elde edilir.
• Dağılım ve Habitat : Güney Amerika'daki Amazon ve Orinoco Nehri havzalarının tatlı su habitatlarında bulunurlar. Sakin veya durgun suların çamurlu tabanlarında yaşarlar, burada saklanıp avlarını pusuya düşürebilirler.

Elektrikli yılan balıkları acımasızdır ve yaklaşık 600 voltluk, sınırsız olan devasa bir elektrik akımı iletebilirler. Vücuttaki 6000 elektrolit hücresinin ışığında 600 voltluk bir elektrik salınımı yaparlar. Bu oldukça fazla elektrik salınımı bir kişide kardiyovasküler bir çöküntüye neden olabilir. Elektrikli yılan balıklarının yeme rutini vahşidir ve herhangi bir avı takip etmek için şoklarını kullanırlar. Toplam uzunlukları 8 feet'ten uzun olabilir. 

Yeni ve küçük sulara sahip alanlara doğru eğilirler. Yine de, Güney Amerika'daki akarsulardaki yükselen su seviyeleri, gelişmiş hayvanların etrafındaki araziyi kullanarak saldırmaları için onları gerçekten tehlikeye atabilir. Neyse, çoğu "eğlenceli gerçek faktörler" kaydı elektrikli yılan balığını çeşitli yılan balıklarıyla düzenler; doğuştan gelen özellikleri bakımından sazan ve hileye daha yakındırlar. Bu tür, korkunç görsel ayırt etme yeteneğine sahip bir akşamdır.

Elektrikli yılan balığının olağan alanı, gölgeli havuzlara doğru eğilmelerine rağmen, yalnızca tatlı su bölgeleridir. Bu koşullar Güney Amerika'da kolayca bulunur, ancak çok temel düzeyde odakta ve alt Amazon ve Orinoco akarsu çanaklarında kabul edilirler. Her neyse, birçok su derinliğinde yaşayabilir; anoksik suların altındaki havayı solumak için yüzeye çıkarlar. Elektrikli yılan balığı şu anda tehlike altında değildir, bu nedenle herhangi bir koruma girişimi yapılmamaktadır. Yakınlardaki bireylerden onlardan uzak durmaları ve alanı izinsiz girişlerden korumak için onları yakalamamaları istenmektedir.

#3 Zehirli Ok Kurbağası

• Renklendirme ve Toksisite : Zehirli ok kurbağaları parlak sarı mavi, kırmızı veya yeşil gibi canlı renkleriyle ünlüdür. Bu renkler, yırtıcılara toksisiteleri konusunda bir uyarı görevi görür. Bazı türler, bilinen en güçlü doğal toksinlerden biri olan batrakotoksin taşır ve yırtıcılar için ölümcül olabilir.
• Dağılım ve Habitat : Esas olarak Orta ve Güney Amerika yağmur ormanlarında, nemli ortamlarda yaşarlar. Habitatları karasaldan ağaçsal olana kadar değişir ve genellikle üremeleri için çok önemli olan küçük su kütlelerinin yakınında bulunurlar.
• Üreme ve Ebeveyn Bakımı : Zehirli ok kurbağalarının benzersiz bir üreme stratejisi vardır. Yumurtalarını karaya bıraktıktan sonra, erkek veya dişi (türe bağlı olarak) yumurtaları korur. Yumurtalar yavru kurbağalara dönüştüğünde, ebeveynlerden biri onları sırtında küçük su birikintilerine veya suyla dolu bromeliadlara taşır ve burada kurbağalara dönüşmeye devam ederler.

Parlak tonlar yelpazesiyle — sarılar, turuncular, kırmızılar, yeşiller, maviler — zehirli ok kurbağaları aynı şekilde sadece devasa yetenekler değildir. Bu güzel planlar olası avcılara "Ben zehirliyim. Beni yememeye çalış." der. Örneğin, parlak toksin ok kurbağası 20.000 fareyi öldürmeye yetecek kadar toksine sahiptir. Araştırmacılar, toksin ok kurbağalarının zararlılıklarını yedikleri bazı böceklerden aldıklarını düşünüyorlar.

Zararlı ok kurbağaları avlarını nasıl yakalar? Uzun, yapışkan bir dille dışarı fırlayıp ipucu olmayan böceği yok eder! Kurbağalar, doğal ürün sinekleri, yeraltı böcekleri, termitler, genç cırcır böcekleri ve araştırmacıların kurbağaların zehirliliğinden sorumlu olabileceğini düşündükleri minik böcekler de dahil olmak üzere çok sayıda küçük böcek yerler. Zehirli ok kurbağaları Focal ve Güney Amerika'nın tropikal ormanlarında yaşar. Çoğu toksinli ok kurbağası türü küçüktür, bazen yetişkin boyları 1,5 cm'nin altındadır, ancak birkaçı 6 cm'ye kadar büyür. Yağmur ormanı listesinde ilk 10 hayvan arasında yer almalarına şaşmamak gerek.

Ağırlıkları büyük ölçüde bir ons'tur. Çoğu zehirli madde ok kurbağası parlak renklidir ve muhtemel avcıları uyarmak için aposematik örnekler gösterir. Muhteşem renkleri zehirliliklerine ve alkaloid seviyelerine bağlıdır.

#4 İsa Kertenkele

• Su Üzerinde Yürümek : İsa Kertenkelesi, özellikle de yaygın basilisk ( Basiliscus basiliscus ), lakabını su yüzeylerinde koşabilme yeteneğinden alır. Bu, hızlı bacak hareketleri ve arka ayaklarındaki hava cepleri oluşturan ve suyun üzerinde anlık olarak kalmasını sağlayan özel olarak tasarlanmış ayak parmakları sayesinde elde edilir.
• Dağılım ve Habitat : Jesus Kertenkeleleri, güney Meksika'dan kuzeybatı Kolombiya'ya kadar uzanan Orta ve Güney Amerika'ya özgüdür. Tropikal yağmur ormanlarında yaşarlar ve genellikle yırtıcılardan kaçmak için suda akma yeteneklerini kullanabilecekleri nehirlerin, akarsuların ve diğer su kütlelerinin yakınında bulunurlar.
• Beslenme ve Yaşam Tarzı : Hepçildirler ve böcekler, küçük memeliler, kuşlar ve bitki materyali içeren çeşitli bir beslenmeleri vardır. İsa Kertenkeleleri mükemmel yüzücüler ve tırmanıcılardır ve genellikle tehdit altında olduklarında hızlı bir kaçış sağlayan su yakınındaki ağaç dallarında veya kayalarda güneşlenirler.

Corytophanidae familyasından bir sürüngen türüdür . Tür, yağmur ormanlarındaki su yollarına ve akarsulara yakın bulunduğu Orta Amerika ve Güney Amerika'ya özgüdür. Suyun dış katmanında koşabilme kapasitesi nedeniyle İsa Mesih sürüngeni, İsa sürüngeni, Güney Amerika İsa sürüngeni veya legato de Jesus Cristo olarak da adlandırılır. Normal basilisk, devasa boyutu ve sırtındaki yüksek denge benzeri tepe noktasıyla erişim alanı içindeki benzer türlerden ayırt edilebilir. Çoğu normal basilisk kahverengi ve krem ​​rengindedir. Erkeklerin ayrıca baş ve kuyruklarında yüksek tepe noktaları vardır. 

İki cinsiyet kahverengi ila zeytin rengindedir ve üst dudakta beyaz, krem ​​veya sarı bir çizgi ve vücudun bir veya diğer tarafında sonraki bir çizgi vardır; bu çizgiler ergenlerde daha fazla farklılaşır ve sürüngenin yaşı ilerledikçe belirsizleşir. Beslenme rejimi böcekler, örneğin bok böcekleri veya efsanevi yılan sinekleri, çiçekler ve yılanlar, kuşlar, yumurtalar ve balıklar gibi küçük omurgalıları içerir.

Yavrular basit olarak 2 gram ağırlığındadır ve 38 ila 43 mm uzunluğundadır. Yetişkinler, kuyrukları da dahil olmak üzere 76 cm'lik tam bir uzunluğa kadar gelişebilir. Dişiler çoğunlukla 135 ila 194 g ağırlığındadır ve erkeklerin yarısı kadar ağırlığa sahiptir. Kuyruk, toplam uzunluğun %70 ila %75'ini içerir: örneğin, 70 cm uzunluğundaki normal bir basiliskin 50 cm uzunluğunda bir kuyruğu olur.

Normal basilisk, çenenin iç taraflarında testere benzeri dişleri olan büyük bir ağza sahiptir. Normal basilisk genellikle su üzerinde koşabilme yeteneğiyle bilinirken, aynı zamanda harika bir tırmanıcı ve yüzücüdür ve 30 dakikaya kadar su altında kalabildiği bilinmektedir. Hapishanede tipik yaşam beklentisi yedi yıldır; vahşi doğada, genellikle avcıların bir sonucu olarak daha az olacaktır.

#5 Leopar

• Fiziksel Özellikler ve Uyumlar : Leoparlar ( Panthera pardus ), gerçek benekler yerine rozetlerden oluşan güzel benekli tüyleriyle bilinen büyük kedilerdir. Kaslı bir yapıları vardır ve hem tırmanma hem de yüzme için adaptasyonları olan son derece çok yönlüdürler. Leşçilerden kaçınmak için avlarını ağaçlara taşıyabilir ve yatay olarak 20 fitten fazla sıçrayabilirler.
• Dağılım ve Habitat Çeşitliliği : Leoparlar, herhangi bir vahşi kedinin en geniş menziline sahiptir ve Afrika ve Asya'nın çeşitli bölgelerinde bulunurlar. Ormanlar, çayırlar, savanlar ve dağlık bölgeler dahil olmak üzere çeşitli ortamlarda yaşarlar. Farklı habitatlara uyum sağlayabilmeleri, geniş dağılımlarının bir nedenidir.
• Beslenme ve Avlanma Teknikleri : Leoparlar etoburdur ve antiloplar, maymunlar, kemirgenler ve kuşlar gibi çeşitli bir beslenmeye sahiptirler. Gizli avcılardır ve hızlı bir saldırı başlatmadan önce avlarına yakın bir yerde gizlenme yetenekleriyle bilinirler. Leoparlar genellikle daha büyük avlarını diğer yırtıcılardan ve leşçilerden korumak için ağaçlarda saklarlar.

Leopar üç büyük toplulukta yaşar: dişiler ve yavruları, erkek "birlikleri" ve belirli kişiler. Dişiler, büyük ev kapsamlarında av arayan dolaşan bir varlığa sahipken, kişiler daha sabittir ve bol av ve dişilere izin olan yerlerde çok daha mütevazı alanlara yayılabilirler .

Leopar , gün boyunca çoğunlukla dinamiktir, şafak vakti ve alacakaranlıkta zirveye ulaşır. Genellikle 40 kg'ın altında olan küçük ila orta büyüklükteki avlardan faydalanır ve Impala, ceylan ve Thomson'ın ceylanları gibi orta büyüklükteki toynaklılara doğru ilerler. 

Leopar genellikle avını 60-70 m içinde takip eder, ona doğru hücum eder, takip sırasında onu tökezletir ve onu mantıksız bir şekilde boğmak için boğazını kemirir. Güvenilir bir şekilde ürer. Yaklaşık 90 günlük yumurtadan çıkmadan sonra, düzenli olarak üç veya dört yavrudan oluşan bir yavru düşünülür. Leopar yavruları, sırtlanlar ve aslanlar gibi diğer devasa etoburların avlarına karşı önemli ölçüde zayıftır. Yaklaşık dört aylıkken sütten kesilirler ve yeterince olgunlaştıklarında yaklaşık 20 aylıkken bağımsız hale gelirler.

Leoparlar gün boyunca çoğunlukla dinamiktir , çeşitli etçiller, örneğin pumalar ve aslanlar, temel olarak akşam saatlerinde dinamiktir. Bu büyük etçiller çitaları öldürebilir ve avlarını alabilir, böylece; çitaların gündüz yakınlığı, Okavango Deltası'na benzer şekilde, simpatrik oldukları bölgelerde daha büyük izcilerden kaçınmalarına yardımcı olur. Yağmur ormanındaki en iyi 10 hayvan arasında bulunmasına şaşmamak gerek.

Çitanın büyük bir iz sürücü olduğu bölgelerde (Botsvana ve Namibya'daki çiftlik arazileri gibi), aktivite her gün akşam saatlerinde artacaktır. Bu, özellikle kurak bölgelerde, örneğin gündüz sıcaklıklarının 43 °C'ye ulaşabildiği Sahra'da olabilir. Ay döngüsü çitanın günlük planını etkileyebilir — aktivite, av bir noktada bulunabildiği için gün batımı gecelerinde artabilir. Leoparlar ayrıca çok yükseğe zıplayabilir. 

Ancak bu, daha büyük avcılarla karşılaşma kumarıyla birlikte gelir. Avlanma, gün boyunca büyük bir gelişmedir, zirveler ilk ışıkta ve gün batımındadır. Toplantılar alacakaranlıktan sonra zengin açıklıklarda dinlenir. Leoparlar, av veya daha büyük etoburları kontrol etmek için yükselmek gibi, bölgelerini genellikle görüş merkezlerinde incelerler; dinlenirken bile, dışarı bakmakla yer değiştirirler.

Ömür boyu eşleşebilen hayvanlar veya muhteşem su altı hayvanları da ilginizi çekebilir.

#6 Uluyan Maymun

• Yüksek Sesli Çağrılar : Uluyan Maymunlar, 3 mil (4,8 km) öteden duyulabilen yüksek sesli sesleriyle ünlüdür. Çağrılarını yükseltmek için boğazlarındaki özel bir dil kemiğini kullanırlar, öncelikli olarak iletişim ve bölge savunması için.
• Dağılım ve Habitat : Güney ve Orta Amerika yağmur ormanlarına özgüdürler, ağaç tepelerinde yaşarlar ve ağaçlarda yaşarlar.
• Beslenme ve Yaşam Tarzı : Uluyan Maymunlar öncelikle yaprak yiyen, çoğunlukla yaprak yiyen maymunlardır, ancak meyve, çiçek ve fındık da tüketirler. Birlik adı verilen sosyal gruplar halinde yaşarlar ve yavaş hareketleri ve tembel duruşlarıyla bilinirler.

Bunlar Yeni Dünya maymunlarının en büyükleri arasındadır. Yoğun tropikal ormanda bir milden fazla yol kat edebilen gürültülü feryatlarıyla popülerdirler. Bu maymunlar Güney ve Orta Amerika ormanlarına özgüdür. Tehlikeler arasında insan avlanması, yaşam alanlarının yok edilmesi ve evcil hayvanlar veya hayvanat bahçesi yaratıkları için avlanma yer alır. On beş tür algılanır. Son zamanlarda Cebidae familyasında sıralanan bu maymunlar şu anda Atelidae familyasında yer almaktadır . 

Çoğu uluyan türü, bir ila üç yetişkin erkek ve çok sayıda dişi ile altı ila 15 yaratıktan oluşan topluluklarda yaşar. Örtülü uluyan maymunlar bir istisnadır, genellikle birden fazla yetişkin erkekle 15 ila 20 kişilik topluluklarda yaşarlar. Belirli bir topluluktaki erkek sayısı, tersine, dil kemiklerinin boyutuna karşılık gelir ve kesinlikle testis boyutuyla ilişkilidir. Bu, daha büyük bir dil kemiği ve daha küçük testislere sahip bir erkeğin yalnızca bir dişi topluluğuyla cinsel ilişkiye girdiği iki belirli toplulukta sonuçlanır.

Diğer grupta daha fazla erkek, daha mütevazı dil kemikleri ve daha büyük testisler vardır ve grup arasında serbest cinsel ilişki gerçekleşir. Bir cinsiyetin doğum gruplarında kaldığı çoğu Yeni Dünya maymununun aksine, her iki cinsiyetin ergenleri doğum gruplarından o kadar fazla göç ederler ki, uluyan maymunlar yetişkin hayatlarının çoğunu önemsiz maymunlarla ilişki içinde geçirebilirler.

#7 Jaguar

• Güçlü Isırık : Jaguarlar ( Panthera onca ) son derece güçlü bir ısırığa sahiptir ve avlarının kafataslarını veya kabuklarını delebilirler. Avlarının kulakları arasından doğrudan kafatasını ısırarak öldürmeleriyle bilinirler ve bu onları boğaza saldıran diğer büyük kedilerden ayırır.
• Dağılım ve Habitat : Amerika'ya özgüdürler ve menzilleri Güneybatı Amerika Birleşik Devletleri'nden Arjantin'e kadar uzanır. Jaguarlar çoğunlukla yağmur ormanlarında, bataklıklarda ve çayırlarda yaşarlar.
• Yalnız Avcılar : Jaguarlar yalnız hayvanlardır ve avlanmada gizlilikleri ve güçleriyle bilinirler. Geyik, kapibara, pekari ve hatta bazen kayman ve anakonda gibi çeşitli bir beslenmeleri vardır.

Amazon Yağmur Ormanı Evcilleştirilmemiş yaşamının tehlike altındaki türlerinden biridir. Jaguar , Güney Amerika'nın en büyük kedisidir ve Amazon'da, ne yazık ki, şu anda, çeşitli modelleri bulunmaktadır. 2,5 metreye kadar bir uzunluğa (kuyruk dahil) sahip olan bu hayvan, 120 kiloya kadar ağırlık kaldırabilir. İyi bir yüzücüdür, akşam tutkusuna sahiptir ve yalnız bir hayvandır. Bu, Panthera mahallesinden Amerika'ya kadar olan sınıfın devasa bir kedi yaratığı ve süper canlı kişisidir. Yağmur ormanı listesindeki ilk 10 hayvan arasında yer alır.

1,85 m'ye kadar vücut uzunluğu ve 96 kg'a kadar bir yığınla, Amerika'daki en büyük kedi türü ve Dünya'daki üçüncü en büyük türdür. Şüphesiz basamaklı kürkü, yanlarda rozetlere doğru ilerleyen algılarla kaplı açık sarıdan ten rengine kadar değişen kürklere sahiptir, ancak belirli bireylerde melanistik soluk bir kürk görülür. Jaguarın sağlam yemeği, sayısız kaplumbağanın kabuklarını delmesini ve inanılmaz bir öldürme yöntemi kullanmasını sağlar: frontal korteks için yıkıcı bir fiyasko iletmek için doğrudan memeli avının kafatasını kulakları arasından ısırır.

#8 Hoatzin

• Benzersiz Sindirim Sistemi : Hoatzin ( Opisthocomus hoazin ), aynı zamanda pis kokulu kuş olarak da bilinir, bir ineğin midesine benzer şekilde, bitkileri genişlemiş bir mahsulde fermente eden benzersiz bir sindirim sistemine sahiptir. Bu fermentasyon süreci belirgin, gübre benzeri bir koku üretir ve bu da ona "pis kokulu kuş" takma adını kazandırmıştır.
• Yavrularda Pençeli Kanatlar : Yavru Hoatzin'lerin her bir kanadında ağaçlara tırmanmak için kullandıkları iki pençe bulunur. Yetişkinliğe ulaştıklarında bu pençelerini kaybederler.
• Dağılım ve Habitat : Hoatzinler, Güney Amerika'daki Amazon ve Orinoco nehir havzalarının bataklıklarında, mangrovlarında ve ormanlarında bulunur. Başlıca ağaçlarda yaşarlar ve genellikle ana besin kaynakları olan yaprakları aramak için bitki örtüsünün içinde tırmanırken görülürler.

Hoatzin muhtemelen Amazon'da bulunan en tuhaf kuştur. Bu kuş, bir ineğe çok benzeyen, birden fazla midesi olan bir tavuğa benziyor! Bu, bazen neden 'Uçan İnek' olarak bilindiğini açıklıyor. Bu dinozor benzeri kuş, sürüngen benzeri tuhaf bir koku yayıyor ve gürültülü bir karara varıyor. Büyük kanatları ve küçük başlarıyla uçtuklarında son derece hantal oluyorlar. Latince adı olan Opisthocomus, sırtını bir kez kaplayan tüylerden geliyor. 

Kanatlarının ucunda kendilerini korumak için kullandıkları büyük bir pençeleri vardır. Hoatzin civcivleri avcılardan kaçmak için su altında saklanabilirler. Ancak yetişkin kuşlar yüzemez. Yetişkinler aynı anda 4-5 mavi benekli yumurta bırakabilirler.

Bu tuhaf görünümlü kuşlar, zaman zaman etleri ve dikenleri için öldürülür; ancak, tehlike altında olarak görülmezler. Hoatzinler, bataklıklar ve mangrovlar gibi su kütlelerinin yakınında büyük topluluklarda bulunan bitkilerden, çiçeklerden ve yapraklı yiyeceklerden faydalanarak katı bir şekilde vegandır. Hoatzin, Güney Amerika'nın kuzeydoğusundaki küçük bir ülke olan Guyana'nın halk kuşudur. Beklendiği gibi, bu nedenle yağmur ormanı listesindeki ilk 10 hayvan arasında yer almaktadır.

#9 Morpho Kelebeği

• Parıldayan Kanatlar : Morpho kelebekleri büyük, parıldayan mavi kanatlarıyla ünlüdür. Çarpıcı mavi renk pigmentasyondan değil, kanatlarındaki pulların ışığı yansıtan ve kıran mikroskobik yapısından kaynaklanır.
• Dağılım ve Habitat : Esas olarak Orta ve Güney Amerika'nın yağmur ormanlarında, Meksika'dan Kolombiya'ya kadar bulunurlar. Ormanın kalın, alt gölgeliklerinde yaşarlar ancak genellikle orman kenarına yakın açık alanlarda uçarken görülebilirler.
• Beslenme ve Yaşam Döngüsü : Yetişkin Morpho kelebekleri öncelikle çürüyen meyvelerin suyuyla, ara sıra da ağaç özsuyu veya nektarıyla beslenir. Yaşam döngüsü dört aşamadan oluşur: yumurta, larva (tırtıl), pupa (krizalit) ve yetişkin. Tırtıllar otçuldur ve çeşitli bitki yapraklarıyla beslenirler.

Bunlar Morpho çeşidi altında çok sayıda Neotropikal kelebek türü içerir. Bu çeşit, çoğunlukla Güney Amerika, Meksika ve Orta Amerika'da izlenen 29'dan fazla bilinen tür ve 147 bilinen alt tür içerir. Onların ayırt edici, parlak mavi gölgelendirmeleri, ışığı yansıtan kanatlarının arkasındaki minik kapsamlardan kaynaklanır.

Öte yandan, morphonun kanatlarının alt tarafı, kanatları kapalıyken kuşlar ve böcekler gibi avcılara karşı gizlenmesini sağlayan çok sayıda göz lekesi olan donuk toprak rengi bir tondur. Mavi morpho uçtuğunda, ayırt edici göz kamaştırıcı mavi ve donuk toprak rengi renkler çizgi çizerek morphonun ortaya çıkıp kaybolduğu izlenimini verir. 

Erkeklerin kanatları dişilerinkinden daha geniştir ve çeşitlilikte daha parlak olma özelliklerinin tüm belirtilerine sahiptir. Mavi morfolar, diğer kelebekler gibi, iki topuzlu alıcı tel, iki ön kanat ve iki arka kanat, altı bacak ve üç vücut bölümü - baş, göğüs ve orta bölge - taşır. Mavi morfolar, Meksika'dan Kolombiya'ya kadar Latin Amerika'nın tropikal ormanlarında yaşar. Yetişkinler enerjilerinin büyük çoğunluğunu ormanlık zeminde ve alt katmandaki çalılarda ve ağaçlarda, kanatları çökmüş halde geçirirler.

Öyle ya da böyle, eş ararken mavi morfo ormanın tüm katmanlarında uçacaktır. İnsanlar morfoları genellikle açıklıklarda ve göz kamaştırıcı mavi kanatlarının genellikle belirgin olduğu akarsular boyunca görürler. Mavi morfoların tüm yaşam beklentisi sadece 115 gündür, bu da zamanlarının çoğunu yemek yiyerek ve taklit ederek geçirdikleri anlamına gelir. Morfoların kanatlarının alt tarafı, kanatları kapalıyken kuşlar ve böcekler gibi avcılara karşı gizlenme sağlayan çok sayıda göz lekesi olan donuk toprak rengi bir tondur.

#10 Kapibara

• En Büyük Kemirgen : Kapibara ( Hydrochoerus hydrochaeris ), 145 pound'a (66 kg) kadar ağırlığı ve 4,3 feet'e (1,3 metre) kadar uzunluğuyla dünyanın en büyük kemirgeni unvanını elinde bulundurmaktadır.
• Yarı Sucul Doğa : Kapibaralar yarı sucul hayvanlardır ve suda çok zaman geçirirler. Perdeli ayakları onları mükemmel yüzücüler yapar ve yırtıcılardan saklanmak için beş dakikaya kadar su altında kalabilirler.
• Dağılım ve Sosyal Davranış : Güney Amerika'ya özgü olan Kapibaralar, su kütlelerinin yakınındaki savanlarda ve yoğun yağmur ormanlarında yaşarlar. Oldukça sosyal hayvanlardır ve genellikle 10 ila 30 bireyden oluşan gruplar halinde yaşarlar, ancak daha büyük gruplar da gözlemlenmiştir. Çeşitli bir beslenmeleri vardır, öncelikle ot ve su bitkileri yerler.

Güney Amerika'nın yerel bölgesinde bulunan sıçanlara benziyorlar ve dünyada bulunan en büyük sıçanlardan biri olarak biliniyorlar ve Hydrochoerus ailesine aitler. Kayalarda bulunan kobaylara ve kobaylara benziyorlar. Ayrıca nutria, çinçilya ve agouti gibi diğer hayvan türleriyle de yakın ilişkileri var.

Savanlarda ve sık ormanlık alanlarda ve su yollarına yakın yerlerde yaşarlar. Son derece dost canlısı hayvan türleridir ve 100 kişiye kadar geniş gruplar halinde yaşarlar; ancak, kural olarak, yaklaşık 10 ila 20 kapibaradan oluşan topluluklar halinde yaşarlar. Kapibara birçok ticaret amacıyla kullanılır. Derileri kullanılır ve birçoğu etlerini yiyecek olarak kullanır. Çok kalın olan yağlı derileri vardır.

Bu, uzlaşmaya varılmış bir hayvan türü olarak görülmez. Kapibaranın ağır, fıçı şeklinde bir gövdesi ve kısa bir kafası vardır, vücudun üst kısmında pembe toprak renginde kürk bulunur ve altta sarımsı kahverengiye döner. Terleme organları, kemirgenler arasında nadir görülen bir özellik olan, derisinin çalımsı kısımlarının dış katmanında görülebilir.

Yaratığın aşağı doğru kıllara ihtiyacı vardır ve kapıcı kılları, yukarı doğru kıllardan çok az farklılık gösterir. Kapibaralar otçuldur, çoğunlukla otları, okyanus bitkilerini ve toprak kabuğunun ürünlerini yer. Son derece seçici besleyicilerdir ve bir hayvan grubunun yapraklarıyla beslenir ve onu çevreleyen diğer türleri yok ederler. Daha az bitkiye erişilebildiği için kurak mevsimde daha belirgin bir bitki çeşidi yerler. 

Yağmur Ormanı Hayvanları Listesi

Hayvan Türü	İsim	Tanım
Memeli	Jaguar	Amerika'ya özgü, güçlü ısırığı ve güzel rozet desenli tüyleriyle bilinen büyük bir kedi. Çoğunlukla yağmur ormanlarında bulunur.
Memeli	Kapibara	Dünyanın en büyük kemirgeni, Güney Amerika'ya özgüdür. Yarı suda yaşayan ve yağmur ormanları ile savanlardaki su kütlelerinin yakınında bulunan bir hayvandır.
Memeli	Uluyan maymun	Yüksek sesli çağrılarıyla bilinen, Güney ve Orta Amerika yağmur ormanlarına özgü bir primat. Ağaç kanopilerinde yaşar ve kavrayıcı bir kuyruğu vardır.
Kuş	Hoatzin	Kokuşmuş kuş olarak da bilinen bu türün, bitkileri fermente eden benzersiz bir sindirim sistemi vardır. Amazon ve Orinoco nehir havzalarında bulunur.
Kuş	Tukan	Büyük ve renkli gagalarıyla tanınan tukanlar, esas olarak meyveyle beslenirler ve Amerika'daki tropikal yağmur ormanlarının gölgeliklerinde yaşarlar.
Sürüngen	İsa Kertenkele	Su üzerinde koşabilme yeteneğinden dolayı bu ismi alan bu hayvan, Orta ve Güney Amerika'ya özgüdür. Yağmur ormanlarındaki nehir ve akarsuların yakınında yaşar.
Sürüngen	Yeşil Anakonda	Güney Amerika'daki Amazon yağmur ormanlarının bataklıklarında ve nehirlerinde yaşayan dünyanın en büyük yılanlarından biridir.
Amfibi	Zehirli Ok Kurbağası	Taşıdıkları güçlü toksinlerle bilinen, küçük, parlak renkli kurbağalar. Orta ve Güney Amerika yağmur ormanlarına özgüdür.
Böcek	Morfo Kelebeği	Parıltılı mavi kanatlarıyla dikkat çeken Morpho kelebekleri, Orta ve Güney Amerika yağmur ormanlarında bulunur.
Böcek	Yaprak kesici karınca	Yaprakları kesip kolonilerine taşıyarak, üzerlerinde yiyecek olarak mantar yetiştirmeleriyle bilinirler. Yağmur ormanlarında yaygındır.
Araknidler	Brezilyalı Gezen Örümcek	Dünyanın en zehirli örümceklerinden biri olarak kabul edilen bu örümcek, Güney Amerika'ya özgüdür ve çoğunlukla yağmur ormanlarında bulunur.

Sıkça Sorulan Sorular (SSS)

Özet Yağmur Ormanlarındaki En İyi 10 Hayvan

Yağmur ormanı güzel olduğu kadar çeşitlidir. Ancak insanlar doğayı olumsuz etkilemeye devam ediyor. Sonuç olarak, bu listede adı geçen hayvanların çoğu tehlike altında ve neredeyse tehdit altında.

Gelecek nesillerin de bu güzel yerleri ve hayvanlarını görebilmesi için sohbet ve sürdürülebilir turizme devam etmeyi umuyoruz.

Yukarıdakileri okumaktan keyif aldıysanız, Hindistan'daki en tehlike altındaki 10 hayvan ve hayvanlar hakkında en ilginç 10 gerçek yazılarımıza da göz atın !

Bugün Forumumuza ücretsiz katılın!